Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Aşk olsam garazsız bir kalpte.
Şehit olsam Hakkın yolunda çıkılan bir harpte.
Güç ve kuvvet olsam bir mazlumun kolunda.
Mecnun olsam Sevgilinin yolunda,
Ordu olsam zalime,
Hürmet eden olsam alime
Olmak yâda olmamak
Dersen
Olmak istiyorum.
Ve Olacağım.
Cok guzel dizeler, hersey istemekle basliyor verecek olan O'DUR (c.c.) ,vermiyecek olsaydi istemeyi lutfetmezdi...saygilarimla.
Hangi konumlandırmaya dahil olacağını çok iyi bilen bir tavır vardı dizelerde.Özellikle finale getirilen açıklama tüm söylemlerin özeti gibiydi.
İlgiyle okudum ve çok beğendim.
Kutluyorum Sayın YALÇINKAYA.
Nicelerine.Erdemle.
Güzel eseriniz için kutluyorum tam puanla selamlar
İçtenlikle! olması istenilenleri:
'...Olmak yâda olmamak
Dersen
Olmak istiyorum.
Ve Olacağım...''la vurgulayan şiiri kutlarım. İstekleriniz gönlünüz güzelliğinde olsun, selam ve saygılar...
Yani kısacası; kamil bir mü'min ve müslim olacağım demek istiyorsunuz muhterem şair. Evet her mü'minin öyle olmaya çalışması bir vecibedir efendim. Rabbim hepimizi öylelerden kılsın aminnnnn.
Hayırlı çalışmalar.
Doğruluğa açılan bir kapı olacağım.
Fukaranın sığındığı.. eski de olsa bir yapı olacağım.
Aşk olsam garazsız bir kalpte.
Şehit olsam Hakkın yolunda çıkılan bir harpte.
Anlam yüklü çok çok güzel çalışma; yürek sesiniz var olsun üstadım, selamlarımla.
Can isteyene can..
Susayana hiç olmazsa bir bardak ayran.... mükemmel, kaleminiz daim olsun + yüreğime aldım..
Sevgili dost tekrar okumakla mutlu oldum. Selamlar sevgiler.
Tahayyül ettiğin gibi olamasan da bu duyguları içinde yaşamış ve dile getirmiş olman bile bir erdemlik ifadesidir.Ne mutlu böyle tertemiz yüreklere kutluyorum selam ve sevgiler sunuyorum.
Kanat olacağım yaralı kuşa.
Belki tuz olurum tadsız bir aşa,
Yaş silen olacağım ağlayan gözde,
Duran olacağım verilen sözde.
Doğruluğa açılan bir kapı olacağım.
Fukaranın sığındığı.. eski de olsa bir yapı olacağım.
Aşk olsam garazsız bir kalpte.
Şehit olsam Hakkın yolunda çıkılan bir harpte.
MÜKEMMEL OLMÜŞ YÜREĞİNİZE SAĞLIK KALEMİNİZİ VE YÜREĞİNİZİ PUANLA SELAMLİYORUM İLHAMINIZ DAİM OLSUN
Bu şiir ile ilgili 29 tane yorum bulunmakta