Ol emrine amade çarklar var murat da,
Alemin kapısı hane sahibine ulaştığında,
Yalın ayak yollara düşmeye arzu duyanda,
Kulum nidasına mazhar olmakla nasiplenem.
Yol karanlık, her yanı sarmış çalı, diken,
Işığını ezelden almalı, nefsi yakıp geçen,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta