İnsanlıktan uzak insancıklar,
Birde kalkıp edebiyat parçalıyor,
Sevmekten,acıdan,yalnızlıktan,
Erdemli olmaktan dem vuruyor,
Siz ne biliyorsunuzda hayat hakkında ahkam kesiyorsunuz,
Hayat kendini o kadar güzel anlatıyorki susup dinleyebilseniz.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta