Benim okuduğum kitapları okumamışlardı ki.
Okutmamışlardı.
Yasaklamışlardı.
Zamanın, zeminin yer verdiğinde sınırlar çizilmiş, duvarlar örülmüş insan insana, kardeş kardeşe, yürek yüreğe el ele hasım edilmişti.
Yüreklere kin dolduruluyordu.
İnsanın insanı yok etmesi için tetiklere dokunuluyordu.
Okudukları bunu öğretiyor du insana.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta