Okul Yolundaa Şiiri - Hamit Atay

Okul Yolunda

Sabahın serinliğinde düşer adıma yollar,
Çiğ taneleri gibi umutlar dizilir kaldırımlara…
Bir masumiyet taşır omzumdaki çanta,
Bir çocukluk türküsü fısıldar her adımda.

Okul yolunda,
Bir yanım uykulu, bir yanım hayal dolu,
Güneş yüzüme değdikçe
Sanki büyümeye cesaret ederim yeniden.

Sokaklar tanır beni,
Her köşe başı bir anımın kardeşi…
Dün düşüp kanayan dizlerim,
Bugün içimde güç olur, sessizce beni taşır.

Okul yolunda,
Rüzgâr saçlarımı savurur
Ama hayallerime dokunamaz;
Onlar, kalbimin en sıcacık cebinde büyür.

Defterimin arasında sakladığım sırlar vardır,
Hiç kimse bilmez…
Bir resim, bir şiir, bir küçük umut
Belki büyüyünce gerçek olsun diye bekler.

Arkadaş sesleri duyulur uzaktan,
Koşsam yetişecek gibi olurum zamanın koynuna…
Bir selam, bir gülüş, bir omuz dokunuşu
Çocukluğun en temiz aynasıdır aslında.

Okul yolunda,
Bazen hüzün olur yanımdan geçen bir bulut,
Bazen kahkaha olur ağaçların dalları.
Her gün başka bir hikâye yazar adımlarım,
Her gün başka bir ben bırakırım kapısından sınıfların.

Son derse kadar uzar yolumun anlamı,
Biriktirdiğim umutlar, korkular ve küçük sevinçler
Aynı çantada taşınır eve dönüşte.
O yolu yürürken anlarım
Büyümenin ne büyük bir sınav olduğunu.

Okul yolunda,
Bir çocuğun kalbi kadar temizdir sabahın nefesi…
Ve ben her adımda bilirim ki
Dün de yürüdüm bu yolu,
Yarın da yürürüm,
Ama bugün—
Bugün yine yeniden doğarım o yolun sessizliğinde.

Hamit Atay