Uzun yıllar evveldi okurken Buca Mimarlıkta,
Lepiska saçlı bir kız vardı sınıfımızda.
Sınıfın iki gülünden biriydi.
Baygın bakışları kor dudakları,
Herkes hayrandı, ona bayılırdı.
Asil duruşu vardı, tebessümle bakardı.
Kimler yanıp tutuşmadıki, sayıklamadıki
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta