Uzun yıllar evveldi okurken Buca Mimarlıkta,
Lepiska saçlı bir kız vardı sınıfımızda.
Sınıfın iki gülünden biriydi.
Baygın bakışları kor dudakları,
Herkes hayrandı, ona bayılırdı.
Asil duruşu vardı, tebessümle bakardı.
Kimler yanıp tutuşmadıki, sayıklamadıki
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta