Oktay İlcek Şiirleri - Şair Oktay İlcek

Amacı kazanmak gerçeğe bakmaz
Ayrıştırır ancak bütünü takmaz
Körelmiş vicdanı gözyaşı akmaz
Sahibin bizleri, güder mi sandın

Ne söylesek boştur anlamaz bizi

Kötünün peşinden, gideyim deme
İnsan gibi insan, olayım dersen
Benlik davasını, güdeyim deme
Bir kamilden öğüt, alayım dersen

Kötünün peşinden, gidenler çoktur

Firkat acısıyla tarumar ettin
Şu sinem üstüne vurma yar artık
Bir derdim var iken bin dert ekledin
Ağlatıp ızdırap verme yar artık

Çok denedim ama sensiz olmadı

Hayırsız bir yare düştü şu gönlüm
Dertsiz iken beni, dertlere saldı
Ağardı saçlarım tükendi ömrüm
Geride ayrılık, acısı kaldı

Aşkıyla hep bana tuzaklar kurdu

Kalbinin kirini silmeyen beşer
İnsanlık vasfına eremez imiş
Ego benliğini bilmeyen beşer
Dostun didarını göremez imiş

İnsanlar özünde hakka bağlıdır

Ne çare beşerin umrunda olmaz
Sevgi saygı ile sorulmuşuz biz
Kendinden bihaber nasihat almaz
Cahil ü nadana yerilmişiz biz

Beşeriyet asla ibret almıyor

Ah benim divane gönlüm
Neden yüzün gülmez bir gün
Söylesem söz dinlemezsin
Ahım yerde kalmaz bir gün

Sarardı soldu bağlarım

Diyarı gurbette ben bir başıma
Yüzüm gülmez bahtım, karalandı yar
Hasret kaldım toprağıma taşıma
Hicrandayım sinem, yaralandı yar

Nazlı yarım çıkmaz bir gün aklımdan

Şu yeşil doğaya nasıl kıydınız
Söyleyin hiç vicdan, yok mudur sizde
Tabiat anayı hiçe saydınız
Nefis arzu istek, çok mudur sizde

Dünyayı kuşatmış kalbi karalar

Her göze görünen doğrudur sanma
Gözlerde yanıltır, unutma sakın
Hele bir duymayla aldanıp kanma
Sözlerde yanıltır, unutma sakın

Doğrular paraya makama tapmaz