Kirlenmiş nefsini bilmeyen beşer
Bir insana yoldaş olmuş değildir
Benlik davasını güden her nefis
Bir aradığını bulmuş değildir
Kamil olmayana yoldaş olanlar
Son yapılana bak ilk söze değil
Beşerin oyunu sonradan çıkar
Gerçek insanların önünde eğil
Mert olanı ancak namertler yıkar
Dost bildiklerimiz nerede kaldı?
Ey gönül çöllerde beyhude gezme
Her ne arar isen, bil o sendedir
Zalimlerden olup zayıfı ezme
Mazlumun umudu, dal o sendedir
Ne sen yarındansın ne de ben dünden
Cehalete din demişler
Aydınlığı şer bildiler
Kediye aslan boğdurup
Namertleri er bildiler
Namaz kılan âlim oldu
Kırdığın o kalbin sahibine bak
Bir gün yolun ona, çıkacak elbet
Yüreğinde aşkın ateşini yak
Sevgi gönüllerden, akacak elbet
Şu yalan dünyanın rengine kanma
Düşürmem adını zikrimde her an
Bir güzel aklımı aldı neyleyim
Sevdası kalbimden gitmiyor bir an
Büsbütün gönlümü çaldı neyleyim
Her sevdanın manası var özü var
Bir kere yalanı görürse insan
Bin kez doğrusunu, sorar elbette
Hal bilmez birine varırsa insan
Başını taşlara, vurur elbette
Güvenilir olmak en başta gelir
Bir mayıs da nedir diye sorarsan
İşçimin bayramı, işte bir mayıs
Haksızlığa karşı hakkın ararsan
Çiftçimin bayramı, işte bir mayıs
Güçlüler ciddi bir servet ediyor
Dünyada her şeyin bir sebebi var
Her bitki bir derde derman oluyor
İnsanoğlu ise dersler vermekte
Her bir şey yaşamda anlam buluyor
Karanlık günlere karşı ışık yak
’Hayatında başka biri var’ deme
Güzelim sen varsın, başkası yoktur
Ellere kanıp da ’bak bu ar’ deme
İnan ki her zaman, alnımız aktır
Şunu bil sevdiğim sanadır sözüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!