Öğretmenim…
Gökyüzünden bir yıldız gibi indin dünyaya
Gecenin karanlığını, söndüren aydınlığınla
Uykusuz geçen gecelerde bir mum gibi sıcaklığında,
Eşsiz ruhunla can verdin, yarınlara tutup elimden
İçimin koyunda bekliyor sevdam…
Ruhum süzülüyor bedenimden bu gece
Bilmediğim karanlık sokaklardan geçiyor
Yabancıyım gördüklerim beni tanımaz
Gittiğim yol uzun ve kasvetli bu gece…
Sönüyor bugün…
Benden uzakta ne yapıyorsun
Görmüyorum gönül gözümde seni
Bırakıp koptun başkası oldun
Sevmiyor musun sevdiğim beni
Susarım inan…
Susma konuş artık, içindeki senden bahset,
Çözümsüz olma, duygularımı dağlama,
Vur istersen dil silahınla, öldür yüreğimi,
Sevmiyorsan anlarım inan, sorgulamam bir daha…
Hayat Bir Boş Yalnızlık
İçi Şişirilmiş, Kandırmaca,
Çok Basit Şeyler, Yıkar, İnsanı
Balon Gibi Patlar, Gerçekler…
Mutsuzluk, Sende Başlar,
Sen Benden Çıkalı, Yıllar Olmuş,
Ruhun Bile, Çoktan Unutmuş,
Kalbinden Söküp Atmışsın,
Bedenin Yabancı Olmuş.
Düşüncene Giremem Ama
Bir Boşluktayım,
Düşmüyorum Ama
Vücudum Halsiz,
Ruhum Muhabbete Hapis
Yine Yalnız Ve Sessizliğin,
Güneşten önce yüreğe dolan…
Ruhum çok büyük sıkıntıların,
Soluğunu çekti içine,
Daraldı bir kumpasta,
Çok sendeledi, baş aşağı düşmedi,
Aşkı doyurdum tenimde...
Yüreksiz bir gönül vardı gözlerinde
Salıncak gibi sallanan kararların korkaktı
Her seferinde içindeki sen olamıyordun
her seferinde beni yakıyordu umutsuzluğum...
Aktım denizlere…
Belirsiz bir görüntü, siliniyor hayattan,
Anlaşılmaz yollardan, saklanarak kayıyor,
Gözlerim serabı, yaşıyor yüzünde,
Güneşin kavuran, yüreği dokunuyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!