Acının çiçekleriyiz
Taze açtık
Taptaze koparıldık dallardan
Ve taptaze acı dolduk
Başkalarından almadık
Hepsi bizim kendi acımız
O kadar sevgiyi istemiyorum
Taşıyamam dedinya
Aslında
senin yüreğinde yeter
gönlünde taşımaya
Tek parmağında dünyayı döndürürsün
Dalından koparırlar devrimler, devrimciler
Adına soyadına ve kişiliğine bakılmadan
Dalından koparılanlar
Size şiirler yazılmadı
Adınıza ağıtlar yakılmadı
Türkülerde bile yoksanız
çarşı pazar dolaşırdım
sığmazdım şehirlere
taşardım dağ bayır
şimdi bu ülke küs bana
bir karanlık barışık
birde küçücük odam
Yüreğinin denizinde boğma beni
Boğma beni yüzme bilmiyorsam
Ne olur bağışla
Affet duygularımın en kocamanlığını
Recm etme
Ne demek iki gözüm sevdadan kaçmak
Ne demek sevdadan utanmak
Biz sevdayı biliyorsak övünmeliyiz
Yüreğimizde biriken, coşkun sevdalarla
Çağlayanlar gibi akıtmalıyız
Bağıra çağıra gürül gürül
Bir gün kurtulursa bir elim
Öbür gün öbür elimi bekleyeceğim
Beklemek var
Beklemeye gücüm yeter
Umut var
Umutlarda gerçekleşir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!