Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Koynuna almıştı tan vaktinde yıldızları
Saklıyordu her birini bir yerde
Ellerini ceplerinden çıkardı
Yıldızlar vardı avuçlarında
Uzanıverdi sessizce cadde boyunda
Avuçlarının aydınlığı

Ağlayasım var
Öpemiyorum ya güzelliğini
Konuşup, gülüşüp, okşayasım saçlarını doyası
Üzülesim geldi
Tutamıyorum ya sevinçlerimi
Ve kızasım var kendime

Bir çentik atıyorum alnıma
Her vuruluşumda
Her kovuluşumda
Her aldanışımda
Her aşağılanışımda
Ve her yenilişimde

Parçayı birleştirmek
bütünú tanımlar

Aşk
İnsan duygularında zapt olmayan bir uyanış
Bir haykırış
Bir rest
Bir sonsuzluk
Ve bilinmezlik

Yani param yoksa
Arabam yoksa
İşim de yoksa
Ben ben değil miyim
Kucaklamayacak mı kimse beni
Açın diyorum

Ve gün geldi
insanlar tanrıyıda yarattı,
kötü
ve zalim insanları zaptetmek için
Tanrı ve din kötüler için var,
cennet kötüler için,

Bir türkü çek,
üç şeker olsun,
üçü sana,
Kalanı bana,
bir şair çek,
bol şiirli,

Taş mısın
Parçalanmıyorsun
Kaya mısın
Kırılmıyorsun
Bu bilinç
Bu sevgi

Tanrı
kötüler için var
Ve olmalı