Terlemişti alnı memedin
Şarıl şarıl sular akıyordu
Şelaleden boşalırcasına
Belli ki yorulmuştu
Savaşmıştı
Ve küsmüştü
Öyleyse meşaleni de al git
Onu da götür uzaklara
Özgürlük aydınlıkla da yetmiyor
Onsuz da
Şimdi biliyorsunuz her şeye rağmen aldatmasını
Belki zamanda öğretir bize aldanmamasını
Nerden baksan
ben senden iyiyim,
Bu bir yarış değil,
bir tesbit ,
hatta yarış olsun,
ben senden iyiyim,
Şairliğinize bir şiir armağan ediyorum
Ve bu şiir ki
Yaşadığınız
Ve yaşayacağınız günlerin
Güzelliği ve özlenirliği gibi
Sade ve sonsuz
Öğretiyorsun bana bilmem gerekeni
Veriyorsun bana almam icat edeni
Seviyorsun sevmesem de seni
Sana çok şeyler borçluyuz öğretmenim
Bir an düşünmek istesem seni
Dalarım tatlı güzel hayallere
Nuh yalan söylemiş,
gemi yaptırmış,
her canlıdan bir numune
öylemi ,
dünyaya sığmayan
gemiye sığmış,
Yüz kurşun nedir ki insana
Neyi öldürür
Yaşam ya da kavgayı mı
Kanatırsa yaraları odur hepsi
Nedir ki boğmak insanı on kişiyle
Yalan yanlış
İlk defa ayağına dokundu
Ayağında ayakları yoktu
Ellerin de elleri
Anlamadı ayağının olmadığını
Ne zaman yürüyemedi
Ne zaman koşamadı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!