Ben karanlığı da severim
Gecede yıldızlar varsa
İçinde ay olmasa da fark etmez
Ve maviyse bulutlar
Sonsuzsa gökyüzünde özgürlüğüm
Ve pırıl pırılsa yasaklar
Ben küçücük bir çocuk olsam
Büyüsem
Büyüsem
Büyüsem
Ellerim kin
Yüreğim kin
Ne kadar ne yapsan da
Kanımız başka renk akmaz
Kan kırmızı olur
Güneş sarı
Ateşten alır kızıllığını
Su renksizdir
Kaderim neyse yaşarım
Onurluca
Kimseye basmadan
Çiğnemeden
Ezmeden
Kararsızca
Sizde bana bir şeyler verdiniz
Anlaşıldı
Size de borçlandım
Ama bir gün ödeyeceğim demiyorum
Biliyorum ödemeyeceğim
Dostça bir ayrılık yeter
Şu askıda sallanan
Asılı gömleğimi demiyorum
Karımın yıkayıp mandalladığı
Yeni pantolonumu da
Şu boynumdaki kravattan da çıt yok
İnsanlardan bahsediyorum
Ben bu topraktan fışkıran bir gülüm
Kopartıldıkça çoğalırım
Boy veririm
Baskılarla solmam
Yok olmam
Sevildikçe uysallaşır
karlar eridiğinde güneş doğacak
sabretmeliyim 6 ay
kış bitmeli
güneşle ısıtmalıyım odamı
bahar gelmeli
çiçekler açmalı gözlerinde
Her gün son defaymış gibi öp beni
Olur ya bakarsın bu son gidişimdir
Dönmeyişimdir bir daha
Son defaymış gibi bak gidişime
En güzel yanım kalsın gözlerinde
Dedim ya
Ha öyleyse
Benim bir günüm
Sizin üç gününüze
Benim otuz üç yılım
Sizin doksan dokuzunuza bedel
Öyleyse pekte genç sayılmam




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!