Bunca yıl şiir yazdım
Şarkı söyledim kendime
Kitaplarım çoğaldı
Sesim eskisinden de güzel
Yaşamı da tanıdım
Sevmesini öğrendim
Benim seni çok sevmem
Tabiî ki senin suçun değil
Dün seni en sevdiğim gündü
Böyleyken aldatıldım
Buda benim suçum değil
Yaşamın içinde acılar
Yaşamın içinde sancılar var
Paylaşılmak ister
Kimine az
Kimine çok
Kimine hiç düşmedi
Nasıl beğendim seni
Neyini sevdim
Nereni
Saçlarını ne kadar okşardım
Ne kadar tarardım
Hala anlamıyorum kendimi
Burada da mı doğardı güneşler
Ve sabahlar olurdu
Güneşler içinde
Hiç bilmezdim yaşamın burada var
Ve her türünün güzel olduğunu
Canım benim
Neyin nöbeti bu sevgilim
Dururken
Burada insanlar öldü
Bu topraklarda açan güller onların güzelliği
Bu meyvelerin tadında onlar
Sevdiğim şeyler özlediğim şeylerse
Mutluluğum özlemlerimden saklıysa
Yani özleyen insan mutsuzsa
Peki özlediğim şeyler ney benim
Kavgamı,
tutkumu,
Başımda boynuzlarım
Büyüyecekse severken seni
Bilmiş ol
Boynuzsuz bir yaşam isterim
Bilmiş ol
Boynuzsuz bir yaşam isterim
Ben gülmezsem sen ağlarsın biliyim
Biliyim gülü biliyim
Sevmek budur Bizim orda
Saymak budur
Beğenmek budur
Değer vermek budur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!