Biraz gerçekliğe
Biraz seni anlamaya
Biraz kendimi tanımaya
Sevmeye de çalışıyorum dönen dünyayı
Yanan güneşi
Ve akşamın gecesini
Hangi taşı kaldırsam altından sen çıktın
Bir ilkbahar güneşiydin
Saçlarımda bir sonbahar yorgunluğu
Her sabah güneşle doğduğum
Ve aydınlığını gecenin söndürdüğü
En sevdiğim insanların yaşadığı
Ama sevilmediğim
Ama kovulduğum
Uğruna ölümler yaşadığım
Hep iyi bir insan olmayı denedim
Ama istemedim
Üşüdüğümde nöbeti bıraktım
Aç kaldığımda çaldım
Korktuğumda yalan söyledim
Ülkemi de sattım
Prizi fişe tak
Radyonu aç
İki şarkı çalsın
İşte evimin adresi
Ya da yemeği bastır tencereye
Ocağın altını yak
Vay benim memleketim
Ve Memleketimin cahilleri,
selam olsun
ülkemin
çobanına aşık,
çoban düşkünlerine,
Ben belki yıldız olurum
Belki de konduğunda iğrendiğin bir sivrisinek
Belki de uç uç böceğine benzerim
Kanatlarım olur
Ellerine konarım
Birden yüze kadar sayarsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!