Seni kalemim öyle güzel yazıyorki
Sanki ucunu yeni açmışım
Mürekkebini yeni doldurmuşum
Sanki seni yazsın diye almışım
Öyle güzelsin ki sayfalarda
İşlediğim danteller sönük
Kavak diplerinde açan
Zehirli mantarlara
Annem göbelek derdi
Zehrinden kaç insan öldü
Sen dağda eşkiyaydın
Birileri tererist derken
Sen küçücüksün
Herkes seviyor seni
Sen de herkesi seviyorsun
İyiyle kötüyü karıştırma
Ayır birbirinden
Yanılma
Sen içmişsin
Ben burada tepiniyorum
Sen sarhoşsun
Benim başım dönüyor
Sen suçlusun
Cezalar benim
Birileri başka diyor
Sen değilsin
Sen geliyorsun aklıma
Birileri ağlıyor
Sen değilsin birileri gülüyor
Yine sen değilsin
Aynı yaşamı paylaştığımız günlerde
Sabah dokuzda başlardı sevincimiz
Akşamları son bulmadan
Saat sekiz olurdu
Ve sonra on
Aynı otomobilde sevişirken
Sen şafak olursan
Gün başka başlar
Yıldız olursan
gece başka biter,
ne günler sayılır
Ne aylar
sensizce
Merdivenlerden iniyoruz
Olmayan basamaklar
Olmayan ellerin
Olmayan sen
Canımı sıkıyor
İnandım sensizde yaşanırmış
Boşuna diretmişim olmaz diye
Bak çiçekler açmış
Bahar gelmiş
Ağaçların dallarında rüzgarlar sensizde sallanıyor
İşte mutluluğu görüyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!