Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Ah bir yaşamı sevebilseydim
Ne zor iş şu sevmek oyunu
Şairler güzel yapar bunu
Hoş becerirlerde
Savaşmayı sevseydim kendimi sevdiğim kadar
Bu kavgalar ağır geldi sırtıma

Ne zaman şiir yazmaya kalksak
Elimiz tutulur
Dilimiz korkutulur
Karanlıklar serilir önümüze
Onun içindir ki korkaktır şairlerimiz
Ondandır

Ve şairleri ateş yakmaz
Okyanus boğmazdı
Şairlerin silahı yüreğiydi
Her ateşlediğinde on ikiden vururdu
Ve öldürür insan olanı
Bir hayvanlar anlamaz

Deli misin şakaydı
Ben seni sever miyim
Aşık olur muyum
Hiç bekler miyim
İş çıkışı yollarını
Her gelen telefonu sen sanır mıyım

Sana yasaklar koydum kalbimde
Seni sevdim
Yüreğimde yaşayacaksın
Seni kışa saklamadım
Seni bahara saklamadım
Seni hiçbir mevsime ayırmadım

Söyle
Saçlarına uzamasın
Bir gün tutarda koparırım
Sarkmasın omuzlarından dayanamam
Kapatma göğüslerini aç
Aç düğmelerini taşsın

Çaresi yok
Denizci denizi içer suyunda
Balıkçı balığı yudumlar sigarasında
Demirci terini yer sofrasında
İşçi yorgunluğunu
Terzi işini giyer üstünde

Cebimdeki mavi deniz
Biliyor musun
Cebimdeki memleketim
Anlıyor musun
Ben boşuna ölümleri seçmedim
Düşün seni cebime kim sığdırdı

Onlar bildiğim şeyler
Bana bilmediklerimi öğret
Öğreteceksen

Ne kadar isterdim tanısaydın
Anlatmak istemiyorum kendimi
Tanısaydın
Her sabah güneş toplardın odama
Arının bal topladığı gibi kovana
Kırlardan çiçek toplar gibi