Geveleyip duruyorum zihnimde.
Bir boşluk ki;
Ana rahmine düştüğünde bile,
Kendini öksüz hissettirecek kadar bir başına yaşamaktır aşk..
Ve çocukluğum,
İbadete kapalı bir cami avlusunda
Kundağının aralanmasını beklemekle geçiyor..
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta