Geveleyip duruyorum zihnimde.
Bir boşluk ki;
Ana rahmine düştüğünde bile,
Kendini öksüz hissettirecek kadar bir başına yaşamaktır aşk..
Ve çocukluğum,
İbadete kapalı bir cami avlusunda
Kundağının aralanmasını beklemekle geçiyor..
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta