O oksijenimdi ,azotsuz saf oksijen im benim. o saf ve duru halini son kez içime çektim. yanmadik hucrem kalmadı. o hücreler ki ayda bile yaşıyan hücreler saf bı oksijenden böylesine etkilendi. bidaha hiç oksijen almiyacakcasina ruhsuzlastilar ve alamadilarda o oksijen çaresizce ayrılıp gidecekti ve dur dediğimde bile durmuyacakti .güneşin içindeki gaz parçacıkları gibi hiç durmadan yakıp gidecekti. o oksijen ki helyumsuz bir işe yaramiyacak ve etrafı bukadar çok aydinlatamiyacakti.
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta