Sonbahar uzaklaşırken yaprak yaprak
Geçmişten bir rüzgârla irkiliyorum
Kimseler bunu bilmiyor ama
Her hazanda bu rüzgârla savruluyorum
Acı bir türkü var dilimde umutla karışık
Her şeyden biraz kalır diyor şair
Benden kalmıyor!
Ne bir tutam sevgi ne biraz anı
Bütün bir yaşam delice bir kavgayla
Kendimle olan cekismelerimle geçiyor
Günlerin artığı bir kaç şiir
Beni anlamadılar!...
Biliyorum
Şiir şiir mısra mısra veya kitap kitap yazsam
Yine anlamayacaklardır beni
Gökyüzüne dokunmamış,
Koşmamış bir kelebeğin peşinden,
gelecekseniz gelin artık!
bir ruh biçiminde bedenden kopmadan
güller hazırladım rengarenk
umutlar sakladım imrenerek
gözlerimde bir ışık
gözlerimde bir yorgunluk
Kaçalım!
Gecenin acı lacivert karanlığından
Ve hüzünleri çöktüren yeryüzüne
Şu kasvetli boğuk kış akşamından
Her veda bir ruhun ölümü içimizde
kalbimin gittiği yerde kal
Gözlerin zümrütlerle dolu bir ada
Ellerin gökyüzünü süsleyen bulutlar
Saçların tenime değen rüzgar
Yaşamın her anında senden var
Dün gece kelimelere çattım.
Bir dizenin köşesinde ağlıyordu umut
Mutluluk kaçıp gitmenin derdine düştü
Hüzün acıdan hoşlanırcasına gülüyordu
Sevgi ise bir şarkının içine gizlenmişti
Bana şiirlerimde umuttan bahsetmek
Kısadır yolları ömrün
Nasıl biter anlamazsın
Fotoğraflarda kalır dünün
Gelip geçen senelere yanarsın
Kısadır yolları ömrün
Vedalardan payımı almam ben
Hiçbir veda yıldıramaz beni
Hiçbir veda vazgeçiremez hayattan
Ne yağan yağmurdan kaçarım,
Ne içimi yakan yaz güneşinden,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!