Sen ayrılığın acısını bilirmisin.
Bilirmisin haydi söyle.
Yemeden içmeden kesilirsin aniden,
Bir hançer saplanır yüreğine.
Sen çaresizliği bilirmisin,
Bu şehir, bu şehir ki her vakit
Bana seni hatırlatıyor,
Anıları hançer edip
Bir bir kalbime saplıyor.
O zaman
BU ŞEHİRDE DURULMAZ ARTIK! ...
Senin için gözyaşı döktüm gecelerce
İsmini haykırarak uykulardan uyandım.
İyi kötü kızlar tanıdım yüzlerce
Hiç birinde aradığım aşkı bulamadım.
Bir tek seni sevmiştim bak bir anda kaybettim.
Durduğunda bütün saatler,
Geçmek bilmeyince sensiz zaman.
Ağaçlar yaprakların döker,
Sararır solar çiçekler.
Güneşi çıkartamazsın saklandığı
Bulutların arkasından.
Ölüm bir dost gibi yanımdayken
Her yer ıssız, her yer kimsesizdi
Bir ben bir de kahrolası yalnızlık vardı
Ve hasretlik dağladı ciğerimi
Dost bildiklerim düşmanım oldu,
Bak canım bahar geldi
Bir başka oldu dağların yeşili
Çiçek böcek kıpır kıpır şimdi
Gel biz de olalım sevgili.
Birlikte dağların rengi
Seni arıyorum yine
Uzak şehirlerde
Issız limanlarda
Ve bir çocuk ağlamasında.
Seni arıyorum yine
Hüzünlendi şiirler ağladı şarkılar
Issız kumsalda boynu bükük kaldı martılar
Duruverdi tepemizde, gitmedi kara bulutlar
Dostlar bana onu sorar, benim yüreğim ağlar.
Bilmedi hiç kimse vazomda güller niye soldu
Vakit çoktan geçti
Kimsecikler kalmayacak
Sen de git ötekiler gibi,
Bırak ne olursun beni bırak.
Ellerimde akıp giden zaman
Ben burada yalnız,
Sen orada çaresiz.
Ne olur üzülme
Dünya da tek ayrılan biz değiliz.
Fotoğraflarına bakıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!