Seni memleketimin
Bu EN KARA şehrinin
Çorak bozkırlarında bıraktım .
Boynum bükük ,gözüm arkada kalarak...
Ağlamaktan utanırdım hep..
Söz vermiştim kendime ..
Aglamayacaktim da..
Kokusuna doyamadigim...
Bırakıp gitmeye kiyamadigim
Bu kez ağladım be oğul..
Üstelik yagmurlarla birlikte..
Hem de bağıra çağıraa..
MERAL S.
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 23:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!