Babama Özlem Şiiri - Meral Solak

Bir seksen beş boylarında
Denizli Çal yollarında
Saçlarına aklar düşmüş
Çapası var omuzunda

Beyaz gömlek giyerdi.
Cep saatini takardı
Sonra da uzun uzun
Aynalara bakardı

Yanakları pembeydi
nasırlıydı elleri
Geçmişini anlatırdı
Alnındaki çizgileri...

Işıl Işıldı gözleri
Baldan tatlıydı sözleri
Gülmeye doyamazdık
Zekiceydi esprileri

Gün doğmadan uyanırdı
Zaman ile yarışırdı
Yorulmak nedir bilmez
Akşama dek çalışırdı

Çay içmeyi çok severdi
Hasır yastığa yaslanırdı
Sesli sesli karıştırır
gürültüyle yudumlardı

Dün gece rüyamda gördüm
bağ yolunda yürüyordun
tatlı tatlı gülümseyip
uzaklardan el salladın

Akterlik Mahallesi’nde
çok iyi bilinirdi
Tenekeci Ömer ile
ara sıra takışırdı

hafızası çok güçlüydü
hesap kitap pek bilirdi
Hangi günde ne olmuştu
bir tek ona sorulurdu

Ne güzel adamdın sen
ne çok özledim bilsen
yeniden dünyaya gelsem
yine benim babam ol sen. 😊🍀
MERAL S.