Hayat atmış yükünü omuzlarımıza
Saçlarımızda beyazlıklar,
Alnımızda yaşam izleri
Sen geldin yuvamıza oğul.
Bakışlarındaki derinlik gibi
Kalbinde insan sevgisi olsun.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta