Akşamdan sabaha özlüyor olsam da seni
Şu yüreğe taş basmasını öğrendim artık
Öğrendim sevgili yokluğunla yaşamayı
Yaşarken hasretten kavrulmayı
Ve yine de bir pervane gibi ateşe kanat çırpmayı
Öğrettin bana ey sevgili.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta