Çocukluğumuzun.
Gençliğimizin.
İhtiyarlarımızın dahi,
En bahtiyar hürmetlisi.
Kucaklayıp da her yanıyla sımsıkı.
Bizi birbirimize bağlayan en naif ışık hüzmesi.
Şafağın karanlığına gün doğumu,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta