İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Adım......... Öğretmen
Elinde tuttuğu torbada bir lokma ekmeği
Yırtık pet şişesinde umutları
Soruyorum ihtiyara adını yoksulluk diyor
Yardım etmek istiyorum benim gibi niceleri var diyor
Elini öpmek istiyorum utanıyor, etrafına bakınıyor
Konuşmak istiyorum, iki damla gözyaşı, boynunu büküyor
Hıçkırarak ağlıyor ihtiyar...
Ayrılmamı istiyor benden, kaderim benzemesin evlat diyerek
Dayanamıyorum takip ediyorum hayatı
İki duvar arasında üstünde yırtık çuvallar,
Elinde kuru ekmek parçası suyla da gitmiyor artık
Düğümleniyor herşey ihtiyar adamın boğazına
Üstündeki kıyafetler adem misali, dayanamıyor artık
Oturuveriyor Azraille başbaşa duvar kenarına
Hala lutûfkar, hala buyur ediyor elindekileri
Hala paylaşma çabası içerisinde birşeyleri
Hala öğretiyor, hala eğitiyor
Dayanamıyorum soruyorum ihtiyara
Neden hayat, neden insanlar
Adım.......... öğretmen diyor....
Barış Ardahan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta