ADNAN DENİZ ÖĞRETMEN ŞİİRLERİ

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir

ADNAN DENİZ ÖĞRETMEN ŞİİRLERİ

Adnan Deniz

Öğretmen olmak öncelikle bu mesleği severek kabullenmek, Fedakâr olmak, öğrencilerin bütün dertleriyle dertlenmeye hazır olmak, Öğretmen olmak, giyim kuşamı, söz ve davranışlarıyla topluma örnek olmak demektir.
Öğretmen olmak, vicdanı bütün olmak ve yaptığı bütün işleri tam anlamıyla içine sinerek ve dosdoğru bir şekilde yerine getirmek demektir.
Öğretmen olmak, değer vermek ve yeni değerler oluşturmaktır. Gözünüzün içine tertemiz duygularla bakan öğrencilerin geleceğini aydınlatmak için olanca gayretlerle çalışmak, öğrencinin mutluluğunu, gelişimini gözleyebilmek ve onların başarılarını görebilmek ve paylaşabilmektir.
Öğretmen olmak, Öğrencilerini kendi çocukları gibi görebilmek ve onların acılarıyla hüzünlenmek, onların sevinçleriyle sevinebilmek demektir. Öğretmen olmak, önyargıdan uzak olmak, öğrencileri yaşadıkları çevre, toplum ve aile ortamına göre değerlendirebilmektir.
Öğretmen olmak, Çok geniş ve tertemiz bir yüreğe sahip olmak ve “kaybedilecek, feda edilebilecek bir tane bile ferdin olmayacağına “can-ı yürekten inanabilmektir.
Öğretmen olmak, herhangi bir öğrencini belli bir mevkide gördüğün zaman yüreğinin pır pır atması, emek verdiğin eserinin belli bir noktaya gelmesinden mutlu olmak, okuyamayan, bir köşede keşke diyerek iç çeken öğrencilerini gördüğünde kahırlanmak, elinden geldiğince onlara yol göstermek ve her yerde öğretmen olduğunu ortaya koyabilmektir.
Öğretmen olmak bütün zorluklara rağmen, yeniden dünyaya gelsem yine öğretmen olurdum diyebilmek, mesleğine âşık, Öğrenciler için birer ışık olabilecek gücü her zaman kendisinde hissedebilmektir.
Öğretmen olmak, yenilikler peşinde koşmak, “çağdaş medeniyet seviyesinin üzerine çıkmak “için sürekli çalışmak,”ilim Çin’de bile olsa arayınız”düsturuna sahip olabilmektir.
Öğretmen olabilmek, geçmişini hiçbir zaman unutmamak ve daima var olan değerleri yaşatmak, bu değerleri ileri bir seviyeye getirebilmek için hep yeni bir şeyler ekleme gücüne sahip olabilmek demektir.
Öğretmen olabilmek, halkının dili ve yüreği olabilmek, en güçlü iletişimi onlarla gerçekleştirerek gerçek birer aydın olduklarını bütün millete gösterebilmektir.
..

Devamını Oku
Adnan Deniz

Baktığında insan, ne sert mizaçlı birisi der. Ama yakından tanıyınca öyle olmadığını anlar. Sabahları erkenden okula geldiğinde, öğretmenler bile gelmemiştir. Kolaçan eder okulu. Öğrencileri ile birebir ilgilenir. Sanki evine gelmiş gibi mutludur.
Okulumuzun Müdürü İbrahim beyden bahsediyorum. Mükemmel yapmak ister her işini. Kimseyi kırmak istemez, Mutlaka çıkar bir yol vardır onda. Onun için insanı üzmek gerekmez insana hizmet etmek adeta ibadet gibidir. Dostdogru konuşur. Hiç kimseye boyun eğmez. Kimsenin varlığı, kimsenin ünü, popülerliği İbrahim hocamı etkilemez. Bazen onun hızına yetişmek imkânsızdır. Mutlaka bir çözüm yolu vardır her sorunun. Çok kısa bir süre içinde doğru ve pratik kararlar verebilir. Yaptığı hiçbir işten sonra pişmanlık yaşamamıştır. Çünkü İşini yaparken mutlaka birçok kez akıl süzgecinden geçirir. İnsanlara karşı o kadar adil davranır ki bazen haksızlık yaptın diyenler dahi gerçekler karşısında kendilerini yerin dibinde bulurlar.
Kendimi onun davranışlarına uydururum. O erken geleceğini bildiğim için benim ondan geç gelmem mümkün değildir. Sanıyorum yıllar geçtikçe insanlar birbirine benziyor. Kendimi bazen onun davranışlarını yaparken görüyorum. Demek ki o kadar benimsemişim ki onun davranışlarını.
Telaşla bazen onu kaybolur gördüğümde, ya evdedir ya da aklına koyduğu bir problemin çözümündedir. Onun için problem çözmek hep kendinin işidir Hep problem çözücü ve sorumluluk sahibi kendisi olmak ister. Bu Durum kendisini rahatsız etmez. Aksine bu işlerle uğraşırken kendini o kadar bu işlere verir ve kendinden geçer.
Onun azmine ve mücadeleci tarafına hep hayran hayran bakarız. Onun için çözülmeyecek sorun yoktur. Aklında kurar ama çözümü kendisine saklıdır.
Hayata o kadar bağlılıkla bakar ki, bakarsın en yeni gelişmeleri yakından takip etmiş ve en güzel olan teknolojik aletleri o almıştır. Yaşamayı, dostluğu, insanlığı, onun davranışlarında her an görmek mümkündür.
Öğrenciler onun otoritesini bakışından, aslında üzüntüsünden söylediği ve yalnızca
Kendisine zararı olan kızgınlığından anlayabilirler. O kadar doğal davranır ki her hangi bir etkinlikte ilk önce öğrencilerin ilk uğrak yeri onun odası olur.
Öyle bir sevgi iletişimi vardır ki insanlarla onu çözebilmek imkânsızdır. Hiç Kimseye onun için kötü dedirtemezsiniz. Mezun olan öğrenciler dahi onun ismini anarken hala o tatlı heyecanı içlerinde hissederler.
Şimdi herkes onun emekli olacağından söz ediyorlar ama hiç kimse buna razı değil biliyorum. Çünkü idareci olabilmek hele sevilen bir idareci olabilmek çok zor. Böyle bir idareci bulmanın zorluğunu bilen öğretmen arkadaşlar onun yokluğunu şimdiden hissedebiliyorlar.
..

Devamını Oku
Adnan Deniz

Okullar kapanıyor. Sınıfını geçen öğrenciler için uzun bir tatil başlarken, ortalama yükseltme ve sorumluluk sınavına girecek öğrenciler için maraton devam ediyor.
Her gün bin bir zorlukla okula gelen öğrencilerimizin tabi'i ki sınıfta kalması hiç hoş değildir. Ama sonuçta çalışmanın bir mükâfatı çalışmamanın da bir cezası vardır.
Hiçbir öğretmen öğrencisinin sınıfta kalmasını istemez ama öğrenci öğrencilik hallerini unutmuş yapması gerekenleri yapmıyorsa bu durumda öğretmene söyleyebileceği hiçbir sözü kalmamaktadır.
Okuyan toplumların hem gelişmişlik düzeyi artar hem de toplumsal yaşayış daha olumlu bir seyir izler. Millet olarak hepimizin hedefi okuma –yazma oranının en üst düzeye çıkmasıdır. Ama öğrencilerimiz mutlaka kendilerine bir yön çizmeli ve ona göre kendilerini şekillendirmelidirler. Amaçsız olan insanların başarılı olması mümkün değildir. Amaçsız insanlar devamlı kendi etraflarında döner dururlar. Buda onların geleceklerinin kararmasına ve ellerine geçen fırsatları değerlendirememelerine neden olur.
Aslında velilerimizin önemle üzerinde durması gereken bir konu vardır. Bu da öğrenci yönlendirmelerinde daha bilinçli davranmalarıdır. Mutlaka öğrencileri adam yerine koyarak onların gelecek hakkındaki görüşlerine, rehber öğretmenlerinin görüşlerine ve kendi gözlemlerine başvurarak öğrencileri yönlendirmelidirler.”Ben yaptım oldu “düşüncesinden mutlaka uzaklaşmamız gerekmektedir. Çünkü çok önem verdiğimiz çocuklarımızın geleceklerini düşünmek zorundayız.
Sevgili velilerimiz; çocuklarınızın sizlere itiraz etme durumları yoktur. Ama onların gelecekte sizleri suçlayacak şekilde bir duruma düşmemeleri için mutlaka onların seslerine kulak vererek onları olumlu ve istekleri doğrultusunda yönlendirmeniz en uygunu olur kanaatindeyim.
Ülkemizin kalkınmasında Meslek liselerinin rolü büyüktür. Çünkü bizler” çağdaş medeniyetler seviyesine” çıkmak istiyorsak Teknik donanımlı ve teknolojiyle barışık, üretici bireyler yetiştirmek zorundayız. Bunu söylerken gelişmiş ülkelerin durumuna bakarak bir yoruma varıyoruz. Ülkemizde liselerde okuyan öğrenci sayısı %65 Meslek liselerinde okuyan öğrenci sayısı ise %35 tir.Bu Avrupa ülkelerinde tam tersidir.Avrupa'da okuyan öğrencilerin %35 'i düz lise öğrencisi iken,%65 'i Meslek lisesi öğrencileri oluşturmaktadır.Bunun Avrupa'ya yansıması sanayide, Teknolojide ve kalkınmışlıkta ileri bir seviyeye ulaşma olarak kendini gösterir.Bizde ise tam tersi bir durum kendini göstermektedir.
Onun için bizlerin bir an önce meslek liselerine önem vererek öğrencilerimizi Meslek liselerine yönlendirmeliyiz. Günümüzde Meslek liselerine önem verme konusu Devletimizin de projesi ve amaçları içerisindedir. Bunu gerçekleştirdiğimiz zaman ülkemizde çok şeylerin değişeceğine inancımız tamdır.
Okullarımızda çok özverili öğretmenlerimiz vardır. Ancak eğer malzeme yani öğrenciler yanlış mecralara yöneltilirse elde edeceğimiz ürün yani çıktılardan randıman almamız mümkün değildir. Bu konuda veli-öğretmen-öğrenci işbirliğini mutlaka gerçekleştirmeliyiz.
Okullar kapanıyor ama Eğitimin insan ve Toplumumuz için çok önemli olduğunu bir an bile unutmadan kendimizi geliştirmek için okumayı kendimize görev olarak almalıyız. Belki öğrencilerimiz şu anda sınıfta kalmanın ne kadar yıpratıcı bir durum olduğunun farkında değildir ama yarın kendinden küçük öğrencilerle aynı sınıfta okurlarsa bunun kendilerinde yaratacağı olumsuzlukların zorluklarını göreceklerdir.
..

Devamını Oku
Adnan Deniz

Her sabah okula doğru yol aldığımda uzaktan onun arabasını görürüm ve derim ki; yine benden önce gelmiş! Ayrı bir heyecan duyarım onu gördüğümde. Bazen hayretle, bazen gururla ve bazen kıskanarak bakarım.
Kimden mi bahsediyorum? Liseden matematik öğretmenim, okuldan meslektaşım ve gördüğüm en insancıl bir öğretmenden. Nevzat Serin’den.
Onun hayata bu kadar olumlu bakışı, insanlara bakınca güneş gibi ısıtışı, Olumsuzlukları bir süzgeç gibi eleyerek yaşama dört elle sarılışı onu yakından tanıyanları derinden etkiler.
Ben ondan öğrendim, yaşamın adının mücadele olduğunu. Hayatın çok güzel renklerinin bulunduğunu. Yılmamayı ve devamlı ileriye bakmanın başarı getirdiğini.
Şimdi onu her görüşte o kadar mutlu oluyorum ki, bak diyorum yine sınıftan çıkmış, yine çocukların yüzleri gülüyor. Yine herkes mutlu. Kendindeki enerjiyi taşıyor devamlı iletişim halinde oldukları insanlara. Öğrencilerine ve öğretmen arkadaşlarına.
Polyana’ı okumuştum ortaokul yıllarında, mutluluk oyunları oynardı ve mutlu olduğuna inandırırdı herkesi ve kimsenin üzülmesini istemezdi. Ama bakın polyanacılık yok Nevzat hocamda. Hep kendisi ile barışık ve mutlu olduğu kadar herkesle mutluluğu paylaşabiliyor. İnsan belli bir zaman sonra herhalde her şeyden sıkılır derdim, ama ben öyle olmadığını gördüm. Nasıl mı? Yılların görev aşkıyla yanıp tutuşan öğretmeni Nevzat Serin hala o Görev aşkından hiçbir şey kaybetmiş değil. Gerçektende insanlar işlerini sevdikleri müddetçe devamlı olarak mutlu olmayı başarabiliyorlar.
Yine bu sabah onunla karşılaştım okul kantininde. Gülümseyerek ‘’günaydın’’dedi.
Ameliyat geçirmişti. Kalbimi rektefe ettirdim demişti. Ama hala gülümsüyordu. O kadar bağlıydı ki hayata. Onun bu duruşuna gıpta ile bakmamak eldemi ki…
İnsanları kabul edebilmek, insanları oldukları gibi kabul edebilmek çok zor bir iştir. Onların düşüncelerine saygı göstermek, etik bir davranıştır. Ve bunu çoğu insan yerine getiremez. Ben bunu başarabilen kişilerden birininde Nevzat hoca olduğunu gördüm. İnsanlarla o kadar içten iletişim kurar ki… sanırsın ki yıllardır onunla samimi. Yalan dolana hiç başvurmadan olduğu gibi, yanlışını ve doğrusunu, olduğu gibi kabul edebilen bir insan.
Köşe başında bir bakarsın öğrencileri başını sarmış, bir bakarsın öğretmen arkadaşları. Hararetle anlatır, konuşur ve yüzünde tebessümü hiç eksik etmeden devamlı bir şeyler anlatır. Dikkat ederim hiç kimse sıkılmaz, hiç kimse mecbur olmadığı sürece onun etrafını terk etmez. Sanırsın ki, arılar bir çiçeğe konmuş, bal alma yarışı yapıyorlar. O ise gayet rahat ve gayet mütevazı. Elinden gelse kendinde var olan bütün bilgi ve değerleri karşısındakine karşılıksız verebilecek kadarda cüretkâr ve fedakâr.
..

Devamını Oku