öğretmen ve ozanım
yorgun bir mevsim günlükler yaralı
elimde tebeşir kalem
sesim iyice ağarmış
yumruğum sıkılı koynumda
ağır bir özlem yüreğimde
karanlığı tırmalıyor bir kedi
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Öğretmenim biraz kolaya kaçıyorsun galibai. Zorda kalınca Köy Enstitülerini çağır.! Hele sen biraz daha gayret göster..Köy Enstitüsü mü olur; KIR ENSTİTÜSÜ'mü ,elbet bir gün gelir.Ama o zamana kadar sen elinden geleni yap..Olur mu?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta