1968-Yaşam bir kum saatidir.Bilinç kumdur...
Deniz gözlerine daldığımda;
Vurgun yemeyi öğrendim,yüreğimde.
Dalgalı saçların uçuşurken rüzgarla,fırtınayı öğrendim.
Sıcak tenine her dokunuşumda,
Alev alev yanmayı öğrendim.
Ilık nefesini her soluduğumda,
Nefes almayı yeniden öğrendim.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Yaşamadığımı çok geç öğrendim.
Daha önceleri neredeydin deniz gözlüm?
Bir tek,onu öğrenemedim... TEBRİK EDİYORUM ÇOK GÜZELDİ SAYGILAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta