Hiç adil olmasada hayatı affetmeyi öğrendim
Kırıldığımda her ne kadar karşımdakini kırmaya değse bile “önemli değil” demeyi öğrendim.
Birini ne kadar düşünürsem düşüneyim ne kadar seversem seveyim yine de arkasına bakmadan gidebileceğini öğrendim.
Kandırılmasam da kandırılmayı , unutmasam da unutulmayı öğrendim
Değer sanmıştım ama “Değmezmiş” bunu da öğrendim…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Yaşarken çok şey öğreniyor insan...
Tecrübe iyi bir öğretmen...
Yüreğinize sağlık tebriklerimle...
Güzel demişsiniz
şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta