Memleket sevdasını Nazım HİKMET’ten öğrendim.
Sevmeyi, Sevilmeyi. Aşık olmayı Atilla İLHAN’dan öğrendim.
Haksızlığa başkaldırmayı, isyani, asiliği, doğrular için idam sehpasına çıkmayı,
Şeyh Bedrettin’den, Pir Sultan APTAL’dan öğrendim.
Hasretimden prangalar eskitmeyi Ahmet ARİF’den öğrendim.
Soysuzun, Üç kaçının, dolandırıcının, pezevengin, asalağın karşısında dik durmayı,
Yusuf HAYALOĞLU’ndan, Ahmet KAYA’dan öğrendim.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta