Tesadüf değil eski bir mevzu gider elim kalbime.
Bilmezler mutluluk bir arada olmak sevdiklerinle.
Bunu bir ben mi bilirim farkında değil hiç kimse.
Kirlenmiş olsa da gönüler ben taşıdım umut ederek
Ben yolun yarısını epeyce geçtim daha bu yaşta.
Öğrenseydim evvela, mutlak bana olurdu pırlanta.
Bunca yıl özümsemediğim, bir de bunlar eklendi.
Anladım ağlamanın yalnızca tek yapıldığını.
Karabalıklarda gülmek hep kolaydı.
Olmasa da ölüme bulunacak bir çare.
Sıralanır bin türlü derde, bin çare.
Olup biter de bir başkasının gibi görünür herkese.
Kenan Gezici 04/01/2025
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 5.1.2025 20:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!