Öğren Şiiri - Özcan Kurt

Meskun zamandayız yükleyecekler,
Yeter dedikce çok ekleyecekler,
Hep üstüne üstüne gelecekler,
Raketi bilnçli tutmayı öğren.

Benzer sana kanat kıran karınca,
Sığmazdın yuvaya öyle durunca,
Geminden dünyaya kayık atınca,
Kendinden kendine, varmayı öğren.

İnsandan insana vardır yansıma,
Aynaya bak da var kendin farkına,
Kime yer verdin sen gönül tahtında,
Zerrenden zümreye bakmayı öğren.

Ol çınar rüzgara meydan okuma,
Yazgına darılıp kendini yorma,
Beden araçtır, sen amaçtır sanma,
Söğüt gibi yatıp kalkmayı öğren.

Sanma ki oluyor her şey rastgele,
Düşünce okunu, bir fırlat hele,
Evrende duy kat kat imaj devine,
Sen kendinle başa çıkmayı öğren.

Soyunur gideriz süret sirete,
Sular Din de güneş gerek fidene,
İnsan küçük Evren sırrın çözene
Halden hale dönüp akmayı öğren.

Her şey meknuz senin beyin heybende,
Özvecan bir dokun tıkla düğüme,
Taç taç lotus yaprak sayfa döküle,
Sen lazımı bilip açmayı öğren ..