nasıl anlatacağımı bulduğumu sandığım iki satır,
yabancı kalmadığım bir konunun üstüne düşünüp,
elimdeki tüm nişaneleri attığım bir öğlen yemeği arası bu...
düşünüyorum...
insanlar büyüdükçe küçülür mü hayaller?
yoksa küçülen, bir insan karşısında bir diğeri midir?
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta