Öfke duyduğum aşkım,
harman yeri gibi dağıtıp da gidenedir.
Serin sularda bırakılan nefretim,
kimseden saklanmayan öfkemedir.
Dikenli bakışlarından kaçmıştı,
kör fırtınaların dağıttığı..
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Avuçlarında hiç kırık kanatlı bir serçe tuttunmu sen aşk... çırpınan canının ateşi yaktımı avuçlarını... sen hiç düştünmü kendi avucundan yerlere, kayalara çarptın mı kalbini... öfkem.. o deli gönlü kayalardan itenedir, kırık kanatlı serçenin kanatlarına kıyanadır... kırık camların içine gönlümü atanadır.. sen aşk... sanadır öftem.. sanadır yine bütün aşka dair sözlerim.. seni sevdi ya bu gönlüm.. nefret edemiyorum senden, hala nefretim kendimedir... sen öfkemin sahibi.. özlemlerim sanadır..
Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta