Öfke duyduğum aşkım,
harman yeri gibi dağıtıp da gidenedir.
Serin sularda bırakılan nefretim,
kimseden saklanmayan öfkemedir.
Dikenli bakışlarından kaçmıştı,
kör fırtınaların dağıttığı..
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Avuçlarında hiç kırık kanatlı bir serçe tuttunmu sen aşk... çırpınan canının ateşi yaktımı avuçlarını... sen hiç düştünmü kendi avucundan yerlere, kayalara çarptın mı kalbini... öfkem.. o deli gönlü kayalardan itenedir, kırık kanatlı serçenin kanatlarına kıyanadır... kırık camların içine gönlümü atanadır.. sen aşk... sanadır öftem.. sanadır yine bütün aşka dair sözlerim.. seni sevdi ya bu gönlüm.. nefret edemiyorum senden, hala nefretim kendimedir... sen öfkemin sahibi.. özlemlerim sanadır..
Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta