Yıldızların uyuduğu, sessiz, kara
Dalgalarda Ofelya iri bir zambak,
Yüzüyor duvaklı, uzanmış sulara...
-Avcı borularının ezgisinde bak.
Bin yıl geçti, Ofelya yine üzgün,
Uzun sularda kefen gibi akıyor.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




kusursuz güzelliğin ölümü ancak bu kadar etkili anlatılabilirdi.
"Aydın gecelerde
Ofelyam çiçekler devşiriyorsun"
Hamlet'i sevmekten devşirdi çiçekleri, biliyorum Ofelya.
-Ve diyor ki Ozan: Aydın gecelerde
Ofelyam çiçekler devşiriyorsun;
Hep böyle yüz, ak gelinliğinle suda
Dalgalar beşiğini sallayıp dursun.
''Şair, insanlığın aynasıdır ve insanlığın ne duyduğunu, aslına uygun bir biçimde gösterir insanlığa.'' A.S.
Derler ki şiir başka bir dile çevrildiği zaman eksilir.Çeviri şiirin gücünü eksiltmemiş.
...
bu kadar da değildir...
Gök!Aşk!Özgürlük!Bu nasıl düş Deli Kız!
Güneş vuran kar gibi eriyip gittin;
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta