9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Karanlıklar çöker iken, odamın taş duvarına,
Gece benim, çile benim, dert benimdir artık ey yar,
Bütün eski hatıralar, canlanıyor kör şafakta,
Bir kez daha görüyorum, uykusuzluk neymiş burda,
Her yönüyle, üstüme hep geliyor bu koca devran,
Ama nasıl uyunur ki, kabusların en başında,
Tam yatağın ortasında, dönüp durup daldığın an.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta