9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Karanlıklar çöker iken, odamın taş duvarına,
Gece benim, çile benim, dert benimdir artık ey yar,
Bütün eski hatıralar, canlanıyor kör şafakta,
Bir kez daha görüyorum, uykusuzluk neymiş burda,
Her yönüyle, üstüme hep geliyor bu koca devran,
Ama nasıl uyunur ki, kabusların en başında,
Tam yatağın ortasında, dönüp durup daldığın an.
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta