9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Karanlıklar çöker iken, odamın taş duvarına,
Gece benim, çile benim, dert benimdir artık ey yar,
Bütün eski hatıralar, canlanıyor kör şafakta,
Bir kez daha görüyorum, uykusuzluk neymiş burda,
Her yönüyle, üstüme hep geliyor bu koca devran,
Ama nasıl uyunur ki, kabusların en başında,
Tam yatağın ortasında, dönüp durup daldığın an.
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta