Duvarlara sinmiş sesin,
Yastıkta kalan kokun
Hatıralar dolu uykusuzluğun
Söylenememiş aşk cümlelerin
Yaşadığın sokağın ruhunda asılı kalır
Gitmek cesaret ister derler
Oysa kalmak daha cesur bir adımdır
İnsan bazen kapıyı değil
Gidenin ardından kendini kapatır
En zor olan da gittiğin yerde
Hatıralarının hâlâ yaşadığını bilmek
Ve kimsenin bunu fark etmemesidir
Çünkü insan bir yerden değil
Aslında birazda kendinden ayrılır
Giderken duvarlar susar belki
Ama sokağın çığlıkları hiç durmaz
Kimse onu tutmaya çalışmazken
O gönülden bir türlü gidemediğine yanar
Bazı odalardan çıkarsın belki
Ama o senden çıkmaz
Ve en karanlık gerçek şudur:
İnsan kimi kapıları kolay kapatamaz
Kayıt Tarihi : 9.2.2026 12:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!