Ocak Şiiri - Yücel Özkü

OCAK
Ocak gecesi; dışarısı ayaz,
içimdeki sessizlik üşüyor.
Sobada köz var ama
yüreğimdeki boşluk
kül tutmuyor.

Pencereye vuran rüzgâr
adını fısıldıyor sanki,
her hecesi biraz daha eksiltiyor beni.
Zaman ağır,
gece uzun,
sözlerim kimsesiz.

Sensizlik gibi bir şey bu;
kalabalıkta üşümek,
aynaya bakıp
kendini bulamamak.
Ocak gecesi…
Ayaz dışarıda değil artık,
içimde.

Yücel ÖZKÜ
27 Ocak 2026/17:13