Oblomov değil,hasan amca Şiiri - Yorumlar

Hayat yataktan akıyor ve yastıktan dikeliyor umrumuza,
Yaşıyla türdeş sınırlarının sızısıyla erteleniyor sabahlar, aynalarımıza.
Tükenmişlik sendromunun ekmeğiyle banılmış, tükenmeye yüz tutan çikolata;
İyi kalpli dudak kenarında o çikolata, yuva kurmuş tembel koltuğa.
​Evinin kalbi olmalı, çünkü tembel bir ışığa seğiriyor,
Sofrada pilav ve turşu, kokusuyla siniyor rutubetli odaya.
​Yatak kırılmıştı ve yatıyordu hâlâ...