O Yoksa Şiiri - İlyas Memiş

Söner ışıkları kalp sarayının,
Mermer sütunları yıkılır ruhun,
Düşer kanatları düşlerin yorgun,
Kararır mehtabı gönül ayının,
Söner ışıkları kalp sarayının.

Çeker sularını deryalar onsuz,
Zaman kumsalında kaybolur izler,
Yutar hayalleri engin denizler,
Tükenir umutlar ne varsa sonsuz,
Çeker sularını deryalar onsuz.

Ufkunda savrulur göklerin derin,
Kaybolur karanlık fezada nazar,
Göğüsler daralır, gölgeler uzar;
Derin dehlizinde mesafelerin...
Ufkunda savrulur göklerin derin…

Yaşlı gözleriyle mahzun bulutlar...
Saklar sinesinde sessiz nemini,
Tutar tabiatın tüm matemini,
Her serin rüzgârın ardından ağlar,
Yaşlı gözleriyle mahzun bulutlar...

Yoksa anlamını kaybeder ömür,
Parlak saltanatı solar renklerin,
Çöker bahçelere pusu kederin,
Sararır yapraklar, güller dökülür;
Yoksa anlamını kaybeder ömür.

Mart 2011