ANTOLOJİ ESER NO: 78
ESER ADI: O YARA MEKTUP
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: Serbest / Mensur Şiir
TÜR: Sevdalı Mektup / Modern Sitem
SÖZLER
Suskunluğun duvarları üstüme yıkılıyor yine,
Kendi sesimden kaçarken sana çarptım en derinde.
Cebimde biriktirdiğim o eski masallar,
Seni görünce tek tek sustular.
Suskunluğun duvarları üstüme yıkılıyor yine, Kendi sesimden kaçarken sana çarptım en derinde. Cebimde biriktirdiğim o eski masallar, Seni görünce tek tek sustular.
Gidiyorsun ya, yarım kalmış bir cümlenin noktası gibi, Sanki hiç yaşanmamış o bin yıllık anıların dibi. Kalbimi bir emanet gibi taşıdım da ellerinde, En çok sahibine, en çok kendine ağır geldi!
Zamanı geri sarmak değil niyetim, Ben sadece, o en baştaki beni özledim. Hangi sahte zaferin ödülüydü bu ayrılık? Yüreğimde bir karanlık, ruhumda bir darlık..
Gidiyorsun ya, yarım kalmış bir cümlenin noktası gibi, Sanki hiç yaşanmamış o bin yıllık anıların dibi. Kalbimi bir emanet gibi taşıdım da ellerinde, En çok sahibine, en çok kendine ağır geldi!
Şimdi hangi rüzgar siler senin kokunu? Hangi liman kabul eder bu yorgun yolcuyu? İmzayı kağıda değil, hayal kırıklığına attık biz; Aynı yolda yürürken, ayrı dünyalarda kaldık sessiz...
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 20:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; aynı yolu yürürken ruhları birbirinden fersah fersah uzaklaşmış iki insanın, o dilsiz ve derin kopuşunun hikayesidir. Muharrem Ayrancı, bu mektubunda artık sitemi aşmış, bir özlemin anatomisini çıkarmıştır; fakat bu özlem sadece yâra değil, o yârdan önceki "kendi saflığına" ve "en baştaki kendine"dir. Kalbin sahibine ağır gelmesi, bir emanetin artık taşınamaz hale geldiğinin en acı itirafıdır. Hayal kırıklığına atılan o görünmez imza ile ozan, yorgun bir yolcu olarak sığınacak bir liman ararken, aslında sessizliğin duvarları altında kendi hakikatini yeniden inşa etmektedir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!