O Vesikalarım Şiiri - Kasım Kobakçı

Talep etmişsin, maziye dair izleri benden,
Hafızam silik, anımsamıyorum,
Hangi tozlu rafta, o vesikalarım.
*
Ben o toy çağlardayken, sen meçhuldün,
Feryat ettim, inledim sürekli,
Kabıma sığmadım, düz duvara tırmandım.
*
Kiraz, kayısı aşırdım, yüksek dallardan,
Kertenkele avladım, lastiğimle,
Bostanları, talan ettim fütursuzca.
*
Sağ bileğimle fırlattığım, o sert taşın,
Yan binanın vitrinini, aşağı indirmesini,
Enseme yapışan, bir silleyle ödedim.
*
Haneye dönünce, pederden tattığım darbeye,
Suratımın, öteki yanını çevirdim,
Hiç gocunmadım, yanaklarımın yanmasından.
*
O hamlık günlerimi, tasvir edecek,
Macera sayısız...
Fakat sen, o iklimde nefes almıyordun.

Sen odanda,
Ebeveyninin, söz dinleyen prensesiydin,
Bugün, koklayacağım zülüflerini,
Validen tarıyordu, o devirlerde.