Benim vebalı bir hasta gibi terk ettiğim,
senin ise hep kalmak istediğin,
dünyada bir yerden yazıyorum sana ey çocuk.
Ütopyaların sayıca çok olduğu hayallerimden, en vazgeçilmez olanı seriyorum topuklu ayaklarının altına ve ben yere batasıca kalbimi alıp gidiyorum çok uzaklara,
şimdi senin olsun benden geriye ne varsa,
olsun ki bilesin eyvallah demenin hakkaniyetini aşkta.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta