Bir esnemeyle başladı günümüz
O tatlı, akıcı gülüşmemiş
Görülmemiş bir karanlıktan çıkarken aydınlığa
Gece vakti güneş doğuyordu içime.
Bir mutluluk gözyaşıydı o inci taneleri
Ellerinde kaybolan çizgilerden uzaklaşarak
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta