Gecenin içerisinden bir çığlık patladı;
Sanki bir volkanın sesi gibi gür ve sıcak...
Ama ben, hiç beklemediğim o anda,
Buz kesmiş bir tenle kaldım o sıcaklığın ortasında.
Neydi beni böyle üşüten?
Gözlerinin o en keskin bakışları mı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta