İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
"İroni..."
...
Kendini unutanlar vardır...
Ne olduğunu, kim olduğunu...
Ölünce hatırlanır mı şüpheli!
Ama "unutulmayanımız" var bizim...
Gururumuz, izinde yürümekten yorulmadığımız..
Şükür..,,
Ters köşe şiir...
Sanki..
Tebrikler Emine Hanım.
Kesinlikle hocam...kesinlikle ironi
Kendini, aslını, neslini unutanları tarih hatırlamaz. Bizler yüce bir Milletin evlatlarıyız. Binlerce yıllık geçmişi inkan edenler, köksüz mantar gibiler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta